Yadda Jagora (H) ya halarci Jana’izar Sayyid Nasarallah

Ina rubuta waɗannan kalmomi ne da zuciya mai cike da raɗaɗi, takaici da matuƙar damuwa. Bikin Maulidin Annabi ya kamata ya kasance lokaci ne na nuna ƙauna, yin tunani, nuna godiya da sabunta ƙudurinmu na riƙe da saƙon babban malamin da ɗan Adam ya taɓa sani — Annabi Muhammad (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi da iyalansa tsarkaka).

Lokaci ne da ya kamata mu tuna da kyawawan ɗabi’unsa, tawali’unsa, kunya da kamalarsa, jinƙansa da kuma biyayyarsa ga umarnin Allah. Sai dai abin takaici da matuƙar tayar da hankali shi ne ganin wasu ayyuka da ake gudanarwa da sunan bikin Annabi, waɗanda suka saɓa wa ainihin koyarwar da shi ya zo da ita.

Tambayar da ya kamata mu yi ita ce: Mece ce ainihin abin da muke bikin idan ayyukanmu suna fito-na-fito da ƙa’idojin da wanda muke ikirarin muna ƙaunarsa ya koyar?

Ƙaunar Manzon Allah ba ta taƙaitu ga taken kirari, taruka, ƙawata wurare ko jawabai masu motsa zuciya kawai ba. Haƙiƙanin ƙauna tana bayyana ne ta hanyar biyayya, kwaikwayon kyawawan ɗabi’unsa da kuma kiyaye ƙa’idojin da ya yi gwagwarmaya domin su. Allah da kansa Ya tunasar da mu a cikin Alƙur’ani cewa: “Ka ce: Idan kuna ƙaunar Allah, to ku bi ni; Allah zai ƙaunace ku kuma Ya gafarta muku zunubanku.” (Alƙur’ani, 3:31).

Saboda haka, babbar shaida ta ƙaunar Annabi ba wai kawai yin bikin zagayowar haihuwarsa ba ne, illa ita ce rayuwa bisa shiriyarsa da koyarwarsa.

Saboda haka, abin yana da matuƙar raɗaɗi a ga lokutan da aka tanada domin girmama Manzon Allah suna rikidewa a wasu wurare zuwa abubuwan da ake watsar da kamala, kunya da mutuncin Musulunci. Wasu mata waɗanda ya kamata su kasance abin koyi wajen mutunci da kamala, sai a ga suna rawa a bainar jama’a ta hanyoyin da suka saɓa wa koyarwar Musulunci, jikinsu ba a rufe shi yadda ya kamata ba, suna yin motsa jiki da nufin jan hankalin jama’a, kuma a wasu lokuta har ana samun taɓa juna ta zahiri tsakanin su da mazajen da ba muharramansu ba.

Irin waɗannan ayyuka ba za su dace da ƙa’idojin haya’ (kunya da kamala) da tarbiyyar ɗabi’a da Annabi ya shafe tsawon aikinsa yana kafawa a cikin al’umma ba.

Annabi Muhammad (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi da iyalansa) ba a aiko shi ne kawai domin ya gabatar da ibadu da wasu bukukuwa ba; an aiko shi ne domin ya cika kyawawan ɗabi’un ɗan Adam. Ya zo ne domin ya ’yantar da al’umma daga gurɓacewar ɗabi’a, zalunci, cin zarafi da rashin kunya.

To, ta yaya wani aiki da ake ikirarin ana gudanar da shi ne domin girmama shi zai iya zama dandali da ake watsi da ainihin ƙa’idojin da ya yi gwagwarmayar karewa?

Waɗanda suke aikata irin waɗannan abubuwa ya kamata su tambayi kansu da gaskiya: Da a ce Manzon Allah da kansa yana tare da mu, shin zai yarda da abin da muke aikatawa da sunansa? Shin zai ji daɗin ganin ana girmama shi ta hanyar ayyukan da suka saɓa wa koyarwarsa?

Haɗarin irin waɗannan ayyuka ya wuce waɗanda suke aikata su kaɗai. Suna kuma ɓata siffar Musulunci, tare da bai wa waɗanda tuni suke adawa da bukukuwan Maulidi ko kuma ba su fahimce su da kyau ba, hujjojin da ba su da amfani. Waɗanda suke tambayar halaccin ko muhimmancin Maulidi za su iya yin nuni da irin waɗannan misalai, su ce tarukan sun koma wuraren nishaɗi maimakon su kasance lokutan sabunta ruhaniya.

Abin takaici ne yadda sakacin wasu mutane zai iya haifar da gurɓataccen hoto game da wata kyakkyawar al’ada.

Bikin Manzon Allah ya kamata ya ɗaukaka ruhi, ba yaɗa sha’awar jiki ba. Ya kamata ya ƙara mana tawali’u, ba girman kai ba; ya ƙarfafa ɗabi’unmu, ba ya raunana su ba; ya kusantar da mu zuwa ga Allah, ba ya nisantar da mu da Shi ba.

Taro da ake gudanarwa da sunan Manzon Allah ya kamata ya kasance yana nuna irin masallacinsa, ɗabi’unsa da saƙonsa — ba ya zama wurin abubuwan da suka saɓa wa ainihin saƙon da ya isar ba.

Wannan ba hari ba ne kan Maulidi. A maimakon haka, kare ainihin manufarsa ne. Idan muna ikirarin muna ƙaunar Manzon Allah, to wajibi ne mu kare mutuncin sunansa. Dole ne mu tabbatar da cewa bukukuwanmu suna bayyana koyarwarsa, maimakon su zama lokutan da ake watsi da dokokinsa.

Babbar girmamawar da za mu iya yi wa Annabi Muhammad (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi da iyalansa) ba wai kawai yawan ambaton sunansa ba ne, illa ita ce mu mayar da kyawawan ɗabi’unsa wani ɓangare na rayuwarmu.

Bari bukukuwan Maulidinmu su zama makarantu na ruhaniya, ilimi, jinƙai, haɗin kai da kyawawan ɗabi’u. Bari su samar da mutane masu yin salla kamar yadda Annabi yake yin salla, masu magana kamar yadda Annabi yake magana, masu yafiya kamar yadda Annabi yake yafiya, kuma masu rayuwa cikin tawali’u da tsarkin zuciya waɗanda suka kasance siffofin rayuwarsa mai albarka.

Manzon Allah ya cancanci fiye da haka daga waɗanda suke ikirarin suna ƙaunarsa. Ranar haihuwarsa bai kamata ta zama lokacin da ake mantawa da koyarwarsa ba; ya kamata ta zama lokacin da ake farfaɗo da saƙonsa.

Allah Ya shiryar da mu zuwa ga yin bikin maulidin masoyin Annabinsa cikin hanyar da za ta faranta Masa rai, tare da girmama kyakkyawar shiriyar Muhammad Al-Mustafa (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi da iyalansa).